Silenzio Stampa. Αυτές οι δύο λέξεις μου έρχονται στο νου, καθώς επιχειρώ να συγκρίνω τα “δημοσιογραφικά δρώμενα” στην Ελλάδα και την Ιταλία, με αφορμή την απαγωγή και την απελευθέρωση του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου. Παρά τα λεγόμενα για “ούνα φάτσα, ούνα ράτσα” η Ελλάδα και η Ιταλία απέχουν… “έτη φωτός” σε ο,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις απαγωγές οι εφημερίδες και τα Κανάλια. Πολλοί έλληνες δημοσιογράφοι σχολιάζουν ανεξέλεγκτα τα όσα γίνονται -ή όσα φαντάζονται ότι συμβαίνουν- όσες μέρες διαρκεί η απαγωγή, ενώ στην Ιταλία οι συνάδελφοί τους -για παρόμοιες περιπτώσεις- τηρούν “σιγή ιχθύος”!

Mε δύο λόγια στη γειτονική μας χώρα επικρατεί ο θεσμός του Silenzio Stampa! Δηλαδή ο Τύπος σιωπά! Εφημερίδες και Κανάλια αρκούνται στην ξερή ειδησεογραφία και δεν προχωρούν σε φημολογίες, σε σενάρια και σε σχολιασμούς, έως ότου πάρει τέλος η απαγωγή. Και ενώ αυτά συμβαίνουν στη γείτονα χώρα, στην Ελλάδα επικρατεί καθεστώς αλόγιστης φλυαρίας σε εφημερίδες και ραδιο-τηλεοπτικά Μέσα -κυρίως τα ιδιωτικά- καθώς έτσι αυξάνουν τις πωλήσεις οι μεν και την τηλεθέαση, ή την ακροαματικότητα οι δε.Δυστυχώς! Μέχρι και ότι οι απαγωγείς ρωτούσαν τον κ.Παναγόπουλο “να τους συμβουλέψει πώς να επενδύσουν καλύτερα τα χρήματα που θα έπαιρναν για να τον απελευθερώσουν”, μάθαμε από την TV!

Μήπως δεν ακούσαμε ότι “έχουν ειδοποιηθεί όλα τα φαρμακεία, ανά την Ελλάδα, ώστε να συλληφθεί όποιος πάει να αγοράσει συγκεκριμένα φάρμακα”;

Μήπως, ακόμη, δεν μας “ενημέρωσαν τα Κανάλια για το διαιτολόγιό του κατά τις ημέρες της ομηρείας του”; Γράφω τα παραπάνω -συναισθηματικά φορτισμένος- καθώς τον Περικλή Παναγόπουλο, τον γνωρίζω από τα πρώτα του επιχειρηματικά βήματα, δημιούργησε -στην Ακτή Μιαούλη 81του Πειραιά, τη “Royal Cruise Line” , όπως βεβαιώνεται στα “Μεταφορικά” αυτού του τεύχους και συγκεκριμένα στις σελίδες 36 και 37. Aνεξαρτήτως, πάντως, γνωριμίας θα ήμουν το ίδιο επικριτικός για τα Κανάλια, ακόμη και για έναν άγνωστο σε μένα απαχθέντα επιχειρηματία. Περιττό να τονίσω ότι το Silenzio Stampa αποβλέπει στη σωτηρία ανθρώπινης ζωής. Σε αντίθετη περίπτωση -δηλαδή με δήθεν δημοσιογραφικές αποκαλύψεις κινδυνεύει η απελευθέρωση του ομήρου.

Εντέλει στην Ελλάδα, πότε θα ισχύσει ο σεβασμός στη ζωή κινδυνεύοντος συνανθρώπου μας;